ریشه شناسی: این واژه از اوایل قرن دوازده وارد زبان های اروپایی شد و ریشه آن به واژه لاتین deantiare به معنی «حرکت به جلو» از فرانسوی قدیمی dintjan به معنی «حرکت به این سو و آن سو» می رسد.
تعریف: مجموعه ای از حرکات موزودن که با ضرب آهنگی خاص همراه یا بدون موسیقی در موقعیت هایی چون کار، مناسک و ... به اجرا در می آیند و دارای کارکرد های عملی و معنایی ونشانه شناسی های نمادین هستند.