درگذشت یک دوست و یک همکار: دکتر یحیی امامی

akse emami.jpg
پزشک و جامعه شناس

1348-1386

 یحیی امامی، متولد بهشهر،  پزشک جوانی که با شور و علاقه ای واقعی و درونی به سوی تحصیل جامعه شناسی روی آورده بود و در عمر کوتاه  اما پرثمر خود نه تنها تحصیلات خود را در مقطع دکترای جامعه شناسی در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران به پیش برده بود، بلکه چندین اثر بسیار پراهمیت را در حوزه فلسفه علوم اجتماعی و به ویژه تاریخ و فلسفه اجتماعی علم به فارسی ترجمه کرده و چندین طرح پژوهشی را نیز در همین زمینه به اجرا در آورده بود، چهارشنبه گذشته هنگامی که در یک ماموریت برای مکان یابی رصد خانه ملی ایران به کاشان رفته بود در یک تصادف رانندگی  مجروح و همان شب درگذشت.

امامی جوانی خوش فکر و پرکار بود که آشنایی من با او از دانشگاه شروع شد و به سرعت به  همکاری وی در پایگاه «انسان شناسی و فرهنگ» کشید، علاقه ای که وی به ترجمه آثار متفکران معاصر پسامدرن فرانسوی داشت وی را واداشته بود که برغم مشکلات بسیار زیادی که ترجمه این آثار از زبان انگلیسی داشت و خود کاملا به آنها واقف بود،  دست به ترجمه آنها بزند. نخستین برخورد و گفتگوی طولانی ما نیز به درخواست خود وی برای بحث درباره معادل هایی مناسب در ترجمه کتاب فوکو «پیدایش کلینیک» انجام گرفت. از همین ملاقات من جذب اخلاق و فروتنی او شدم زیرا برغم مخالفت سرسختانه ای که  با ترجمه آثار فرانسوی از زبان انگلیسی ابراز کردم او با خوش رویی و خوش اخلاقی خاص خودش  و ضمن تایید سخنان من، بر ضرورت برگرداندن این آثار ولو با اشکال و نقصان هایی به زبان فارسی، و نبود مترجمانی توانا که بتوانند این کار را از زبان فرانسه انجام دهند، تاکید کرد، واقعیتی که من نمی توانستم انکار کنم.

بهر رو پس از این ملاقات که به حدود دو سال پیش باز می گردد روابط دوستی ما آغاز شد و امامی هر جا می توانست به ما در کارهایمان بدون هیچ چشم داشتی کمک می کرد: از جمله مقدمه کتاب بوردیو درباره علم و مقدمه ای از کتاب دیگری درباره بوردیو را برای چاپ در اختیار پایگاه گذاشت. رابطه ما تا همین چند ماه پیش نیز با صمیمیت ادامه داشت و کمی پیش از سفر من به خارج امامی را دیدم که باهمان علاقمندی همیشگی کتاب «کلمات و اشیاء » فوکورا که به پایان رسانده بود به من نشان داد و    مایل بود  که در  مورد کتاب اظهار نظر کنم که متاسقنه فرصت چنین کاری را پیدا نکردم.
شنیدن خبر مرگ این دوست و همکار ، عضو انجمن جامعه شناسی و عضو هیات علمی مرکز تحقیقات علمی کشور، تاثر شدیدی را در من بر انگیخت و بی شک ضایعه بزرگی برای جامعه علمی ایرانی، به حساب می آید: ما جوانی را از دست دادیم که بدون تردید آینده علمی درخشانی می داشت و می توانست منشاء خدمات بزرگی برای آینده کشورمان باشد.   


یادش گرامی و روحش شاد.




برخی از آثار علمی دکتر امامی:
 
1- علم علم و تامل پذیری بوردیو، 1385
2- مهندسی ژنتیک و آینده سرشت انسان تاملی در مسائل اخلاقی، حقوقی و فلسفی شبیه سازی انسان،  یورگن هابر ماس انتشارات نقش و نگار 1384
3 -پیدایش کلینیک: دیرینه شناسی ادراک پزشکی : میشل فوکو: انتشارات نقش و نگار 1384
4 - سی سال تولید جهانی علم ایران به همراه شاپور اعتماد و مسعود مهرابی: نشر: مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور 1383

 5- کلمات و اشیاء، فوکو(زیر چاپ)

___________________________________________________________________


مراسم شب هفت و ختم مرحوم:
«روز جمعه مورخ 9/6/86 ساعت 14 الی 30/15 در مسجد امام جعفر صادق (ع) واقع در تهران، خیابان شریعتی، بالاتر از پل سیدخندان»

مراسم بزرگداشت و یادبود مرحوم:
«روز شنبه مورخ 10/6/86 ساعت 15 الی 30/16 در مسجد النبی واقع در تهران، انتهای خیابان کارگر شمالی، روبروی کوی دانشگاه»
                           

کلیه حقوق این پایگاه، برای پایگاه اطلاع رسانی ناصر فکوهی محفوظ است.