این گروه از سال 1886 تاسیس شده است و در آن سه زیر شاخه اصلی باستان شناسی ، انسان شناسی زیستی و انسان شناسی فرهنگی فعال هستند. در بخش انسان شناسی فرهنگی از جمله مهم ترین محورهای پژوهشی مسائلی همچون جنسیت، قومیت، خشونت، فرهنگ نظامی، نژاد، دین، دیاسپورا، تولید و حفظ تاریخ، فرهنگ مردمی، مصرف و غذا، جهانی شدن و جماعت های محلی در تمام نقاط جهان به ویژه در کشورهای ژاپن، چین، امریکای مرکزی، برزیل، نیجریه، ایتالیا، یونان، آسیای جنوبی و ایالات متحده است. چندین مرکز مهم با گروه انسان شناسی همکاری می کنند که از آن جمله می توان به مرکز مطالعات آسیایی، مرکز مطالعات خاور میانه، مرکز مطالعات فیلم، مرکز مطالعات علوم انسانی، مرکز امور بین المللی ودرهد و مرکز «نشانه های بحران» اشاره کرد. در این گروه انسان شناسی در همه سطوح تدریس می شود.