در نزد مردمان ابتدایی، عادت  یک امر ذاتی تلقی  نمی شود. قانون شیوه های زندگی، بی شک به دست نخبگان خلق شده است، اما در نزد آنها این شیوه ها به صورت های درونی شده، در نمی آیند. فیجی ها این شیوه ها را به مثابه  قواعدی اجتماعی درک کرده و به همین صورت نیز آنها را می پذیرند  در حالی که در نزد ما همین شیوه ها کاملا درونی شده اند (...)
اگر ما از اهالی فیجی بپرسیم چرا آنها این یا آن رسم را دارند، آنها به سادگی پاسخ می دهند : «زیرا پدران ما به ما چنین آموختند.» یا «چون این در نزد ما رسم است!» و ما تمایل داریم در این پاسخ ها دلیلی محکم و مبتنی بر آن ببینیم که مردمان ابتدایی از رسوم و نه از عقلانیت تبعیت می کنند. در حالی که در واقع، من فکر می کنم  آنها مسائل را بسیار روشن تر از ما می بینند، زیرا ما از دوران کودکی فراموش می کنیم که بسیاری از چیزها به ما آموخته شده و گمان می بریم که عقل، تنها موتور اعمال ما است. افزون بر این، اگر فکر ما کنجکاو شود که به چرایی چیزها پی ببرد، کمتر  ممکن است فرصت کنیم که دنبال پاسخ به پرسش های مطرح شده برویم. اگر از یک انگلیسی بپرسیم: «چرا مجلس شما به دو مجلس تقسیم شده است؟» نخواهد گفت: « زیرا در مجلس پدران ما، طبقه سوم [طبقه غیر از اشراف و روحانیون] باید در جایی دیگر  تشکیل جلسه می داد.» بلکه خواهد گفت: «این نهاد [ مجلس اعیان] وسیله ای است ضروری برای تعادل دادن به مجلس دیگر [ مجلس عوام] که مردم عادی انتخابش می کنند.»
یک انسان ابتدایی، درباره درگذشتگانش  احتمالا به شما می گوید کالبد آنها را به این دلیل  می شوید که «رسم است» اما یک اروپایی به شما می گوید که :«این صرفا مساله ای است که به ادب و احترام بر می گردد» و همین اروپایی اگر کسی همچون دکتر بلکمن (Blackman) برای   او از  این فرضیه صحبت کند که  چنین عملی  عادتی بوده که نیاکان ما  برای ما به جای گذاشته اند  چون تصور می کرده اند اگر بر روی  مرده آب بریزند  ممکن است زنده شود، از این گفته اعلام انزجار می کند.
انسان به آن دلیل از جانوران جدا می شود  که می تواند آموخنته های  خود را به نسل بعدی  منتقل کند؛ در میان  تمام انسان ها ، انسان های [غربی] سفید پوست  نشان می دهند، در این قابلیت که  بتوانند تعداد بی شماری  از ضوابط و رسوم  را بدون آنکه متوجه معنایشان باشند، بپذیرند، ظاهرا از دیگران پیشی گرفته اند. اما همین  انسان ها  اصرار دارند این موقعیت کورکورانه  خود را  به دیگر نژادها نیز تحمیل کنند و این امر سبب شکل گیری  شورشی عمومی  علیه آنها و روش هایشان می شود.»

  A.M. Hocart, 1952, Le Mythe sorcier, in Gerard et al., 2000, p.98.

Arthur Maurice Hocart (1883-1939),
مردم شناس  بریتانیایی بلژیکی تبار