دومین و سومین شماره ماهنامه دانشجویی «نیمه تاریک»  درباره پیوند ادبیات و جامعه شناسی(فروردین و اردیبهشت 1387) در 60 صفحه به انتشار رسید. نشریه که در این شماره خود به صورت خاص به دو موضوع «آنتونیو گرامشی» و «فلوبر و مادام بوواری» پرداخته است حاصل تلاش یک گروه دانشجویی است برای فراتر رفتن از کلیشه های رایج نشریات دانشجویی. در زمانی که مشخصه برجسته  نه فقط اکثر نشریات دانشجویی بلکه  اکثریت نشریات علمی – پژوهشی و غیر علمی پژوهشی «استادانه» ، روشنفکرانه و زرد منتشر شده در ایران، در نبود ارزش نگه داری آنها در قفسه های کتابخانه های شخصی و عمومی است، تلاش این گروه دانشجویی برای انتشار نشریه ای که ارزش «نگه داشتن» داشته باشد و پیش از آنکه کسی خواسته باشد  به دلیل «جا نداشتن» به دورش بیندازد، با خود لحظه ای طولانی درنگ کند، شایسته تقدیر است.  نشریه در بر گیرنده 9 مطلب در پرونده گرامشی از جمله یک زندگینامه و کتابنامه او در فارسی، به همراه نوشته هایی درباره تجربه زندان،  و چند ترجمه  درباره رابطه گرامشی با باختین و بنیامین و همچنین درباره جامعه شناسی  ادبیات او،  و در پرونده فلوبر  شامل 7 مطلب از جمله گاهشمار زندگی و کتاب های فلوبر در فارسی با تاکید بر  مادام بوواری است، که از آنها نیز دو مطلب ترجمه است.  نشریه همچنین شامل ده  مطلب دیگر با موضوعات متنوعی  از جمله درباره ویتگنشتاین، بنیامین، مارکوزه و غیره است. صفحه بندی نشریه ساده ، به دور از تجمل  سطحی گرایانه، و کاملا متمایز از آماتوریسم نشریات دانشجویی، و تقریبا حرفه ای و دلنشین است و مقالات قالب هایی اکثرا  علمی- ترویجی دارند و سطح مناسب آنها و به خصوص خواندنی بودنشان نشریه را به کاری نیمه حرفه ای، اما کاملا قابل دفاع در عرصه دانشجویی  بدل می کند.