طراحی فضای شهری : نگرشی بر فرایندهای اجتماعی- مکانی/ نوشته علی مدنی پور؛ ترجمه فرهاد مرتضایی- تهران: شرکت پردازش و برنامه ریزی شهری، 1379.

ارتقاء سطح کیفی زندگی انسانها در ابعاد مختلف همواره یکی از اهداف اصلی و اساسی بوده که علوم مختلف در زمینه های انسانی ، فنی ، طبیعی و ... آنرا دنبال نموده اند و دانش طراحی شهری نیز در همین راستا در جهت بهبود کیفی فضاهای شهری به عنوان تجلی گاه روابط اجتماعی شهروندان شکل گرفته و تکامل یافته ، اما نکته قابل تامل در رابطه با این شاخه از دانش شهری این است که ؛ چرا تا به امروز نتوانسته ایم به یک تعریف جامع که مورد نظر و توجه عموم پژوهشگران و متخصصان دراین حوزه قرار گیرد دست یابیم؟ دکتر علی مدنی پور ، مدیر گروه تحقیق تحصیلات تکمیلی دانشکده معماری ، برنامه ریزی و طراحی محیط دانشگاه نیوکاسل انگلستان ، در اثری تحت عنوان " طراحی فضای شهری " به سؤال مذکورپاسخ داده و زمینه های عدم دسترسی به تعریفی قابل قبول از طراحی شهری  را تشریح نموده است . وی وجود ابهامات در این دانش شهری را به عنوان عاملی بازدارنده در رسیدن به تعریفی جامع از" طراحی شهری " عنوان داشته و معتقد است که می بایستی تلاشی انجام گیرد تا عناصری ، که سبب شکل گیری و ظهورسردرگمی ها و ابهامات در تعیین حدود وجوانب طراحی شهری گشته اند ،  شناسایی گردند ودر این صورت است که قادر خواهیم گشت تا به تعریفی جامع دست یابیم بدین منظور ایشان در کتاب خود به هفت زمینه که منجر به ارئه تعاریف گوناگون از طراحی شهری می شوند اشاره نموده و آنها را مورد تحلیل قرار می دهد که زمینه های ابهام برانگیز از نظر وی عبارتند از : 1. مقیاس بافت شهری که طراحی شهری به آن می پردازد ( طراحی شهری کلان یاریزمقیاس ) 2. تاکیدات بصری یا مکانی طراحی شهری ( طراحی شهری به مثابه تصاویر زیبا ، طراحی شهری به مثابه زیباشناسی محیط شهری)

3. طراحی شهری به مثابه مدیریت اجتماعی و یا مکانی

4. رابطه میان فرایند و محصول در طراحی شهری
5. رابطه میان مشاغل متفاوت و فعالیتهایشان
6. ارتباط بخش خصوصی و یا عمومی در طراحی شهری
7. طراحی به مثابه فرایندی عینی- منطقی یا ذهنی- بیانی ( که مولف این زمینه را از سه زاویه به تحلیل کشیده است ؛ طراحی شهری به مثابه فرایندی فنی  " خرد گرایی ابزاری " ، طراحی شهری به مثابه فرایندی اجتماعی " تعامل اجتماعی " و طراحی شهری به مثابه فرایندی خلاق " فعالیت هنری").