شهرهای کنونی تنوع فضایی بی شماری دارند که در نتیجه ضروت اجتناب ناپذیر زندگی شهری به وجود‌آمده‌اند. خرده‌فرهنگ‌های متعدد شهری بنا به هویت اجتماعی خود با معنا کردن نشانه‌ها در فضاهی شهری حرکت می‌کنند. این پژوهش با تکیه بر روش‌های مشاهده و مصاحبه سعی بر شناخت هویت اجتماعی ساکنان شهرک اکباتان شهر تهران دارد تا بتواند به نگرش آنان نسبت به فضاهای شهری دست یابد. سالمندان، شاغلین، جوانان و زنان خانه‌دار ساکن شهرک اکباتان، مقایسه خود را به عنوان محور اصلی برپا ساختن هویت با توجه به دو معیار زمان(سال‌های پیش از انقلاب) و مکان(فضاهای شهر تهران و کشورهای اروپایی و آمریکایی) انجام می‌دهند. با وجود تفاوت‌های موجود میان این گروه‌ها می‌توان آن‌ها را در مجموعه گروه‌های در حاشیه جامعه ایران دانست، زیرا سرمایه‌های آنان، مورد تایید ساختار قدرت رسمی نیست و در نتیجه آنان با احساس ناتوانی در بهبود پایگاه اجتماعی و اقتصادی خود، فضاهای شهرک اکباتان و شهر تهران را به عنوان فضایی برای نمایش موجودیت و هویت اجتماعی متفاوت خود به گرو‌ه‌های در قدرت معنا می‌کنند.
کلید واژه: حاشیه‌ای شدن، شهر تهران، شهرک اکباتان، فضا، گروه‌های اجتماعی، هویت اجتماعی.