اردشیر محصص روز جمعه 19 مهر ماه 1387 (10 اکتبر 2008) در سن 70 سالگی و به دلیل عارضه سکته در شهر نیویورک درگذشت. در سال های دهه  1350 برای بسیاری از مردم و به خصوص روشنقکرانی  که دغدغه رهایی از نظام دیکتاتوری رژیم گذشته را داشتند، کاریکاتورهای محصص، فضایی کوچک از آزادی را به ارمغان می آوردند و نشان می دادند که چگونه می توان در بدترین شرایط سانسور و اختناق فکری به قدرت قلم و طرح هایی سیاه و سفید، اندیشه را به بیان در آورد و تاثیر گذاری اجتماعی کرد. کاری که محصص در سراسر عمر ادامه داد. و حتی در سال هایی که وی ایران را ترک کرد و در غربت ساکن شد، تا به آخر قلم و طرحی به شدت ایرانی داشت و لحظه ای خستگی و نومیدی در مبارزه ای که با جهالت و زور داشت، به خود راه نداد. اما ارزش کار محصص در زمینه تثبیت  هنر کاریکاتور در ایران کمتر از نقش سیاسی و فکری  او نبود و شاید به جرات بتوان گفت همان ارزش و اعتباری که شادروان مرتضی ممیز به هنر گرافیک جدید در ایران داد، محصص نیز به کاریکاتور ارزانی داشت. هر چند باید اذعان کرد که کمتر کسی در نسل های بعدی توانست به قدرت قلم و به ویژه به عمق اندیشه او چه در بیان تصویری اندیشه هایش و چه در استفاده از عناصری کاملا ایرانی در آثارش، دست بیابد. 
«انسان شناسی و فرهنگ» ضمن تسلیت به خانواده و تمام دوستداران فرهنگ ایران در از دست رفتن محصص و به امید آنکه یادبودی برای وی منتشر کند، در زیر به گروهی از  سایت هایی که برای وی یادنامه منتشر کرده اند لینک می دهد.

یادش پایدار و گرامی باد!