کودکی شاید تصویری از گذشته ای پاک و از دست رفته،  از معصومیتی تخریب شده، از بهشتی گمشده، همچون جزیره آرامی بر دریایی بی موج، از نبود زمان و مکان، از رنگین کمانی بی پایان و مرطوب بر صحنه و میدانی باشد که با آغاز نمایش حیات اجتماعی دوران پختگی، جای خود را به بی رحمی و بلاهت و پوچی و افسارگسیختگی بوالهوسی بازی بزرگان می دهد.

طرح: ایرج اسماعیل‏پورقوچانی‏
نوشته: ناصر فکوهی