در اندیشه ایرانی ، آب همچون نور، تصویری خدایی دارد: آب سرشار از زندگی است و سرآغاز همه چیزها. این وسواس  در شگفت دیدن و پنداشتن آب، در اقلیمی چنین خشک و بیابانی ، با نشانه هایی رقم می خورد که زمین سبز و آسمان آبی، رنگ های وسواس برانگیز دیگر آن هستند. شاید ما، ماهی هایی باشیم که برای همیشه آب های زندگی خود را ترک کرده ایم و شاید هم ماهی هایی که به خواب رفته باشند و خود را در یک زندگی  خشک و ترک خورده از افسردگی  می پندارند.